Dla dzieci
Cześć. Ta kartka jest dla Ciebie. Opowiada o tym, jak dbamy o to, żeby na wizycie było Ci dobrze i bezpiecznie.
- Fizjoterapeuta przychodzi do Twojego domu, żeby pomóc Ci lepiej się ruszać, żeby mniej bolało albo żeby łatwiej było Ci ćwiczyć.
- Zwykle na wizycie jest z Tobą mama, tata albo inna dorosła osoba, która się Tobą opiekuje. Rodzic może się zgodzić, żeby wizyta odbyła się bez niego. Wtedy rodzic wie, kiedy wizyta się zaczyna i kończy, a Ty zawsze możesz do niego zadzwonić.
- Zanim fizjoterapeuta Cię dotknie albo pokaże ćwiczenie, najpierw powie, co zrobi i po co.
- Możesz pytać o wszystko. Każde pytanie jest dobre.
- Możesz powiedzieć „stop”, gdy coś boli, jest nieprzyjemne albo gdy chcesz odpocząć. Wtedy przerywamy.
- Czasem fizjoterapeuta zrobi zdjęcie, żeby pokazać Ci, jak stoisz. Robi to tylko wtedy, gdy zgodzi się Twój rodzic. Nikomu tego zdjęcia nie pokazuje.
- Fizjoterapeuta nie pisze do Ciebie na telefonie ani w internecie. O wizytach rozmawia z Twoim rodzicem.
- Nikt nie może prosić Cię o tajemnice, których nie wolno powiedzieć rodzicom.
Jeśli coś Cię martwi
Jeśli ktoś — dorosły albo inne dziecko — zrobi albo powie coś, przez co czujesz się źle albo się boisz, powiedz o tym:
- mamie, tacie albo opiekunowi,
- fizjoterapeucie Michałowi,
- albo zadzwoń pod numer 116 111 lub 800 12 12 12. Te numery są bezpłatne. Możesz zadzwonić o każdej porze i nie musisz mówić, jak się nazywasz.
Jeśli dzieje się coś groźnego, zadzwoń pod numer 112.
To, co się stało, nie jest Twoją winą. Dobrze, że o tym mówisz.
Dla nastolatków
Ten tekst mówi krótko, jakie masz prawa podczas wizyt fizjoterapeuty DynRes i co możesz zrobić, jeśli coś Cię niepokoi. Pełna wersja Standardów ochrony małoletnich jest na stronie dynres.pl w zakładce Dokumenty.
Twoje prawa podczas wizyty
- Masz prawo wiedzieć, co robimy i dlaczego. Przed każdym badaniem i ćwiczeniem wyjaśniamy, na czym polega i czemu służy.
- Masz prawo się nie zgodzić, poprosić o przerwę albo przerwać ćwiczenie. Twoje „nie” traktujemy poważnie.
- Wizyta odbywa się zwykle przy rodzicu, opiekunie albo innej dorosłej osobie. Bez dorosłego może się odbyć tylko wtedy, gdy rodzic wcześniej zgodzi się na to pisemnie. Jeśli masz 16 lat lub więcej, zgadzasz się razem z nim.
- Podczas wizyty bez dorosłego fizjoterapeuta pisze rodzicowi SMS na początku i na końcu wizyty, a rodzic jest pod telefonem. Ćwiczycie we wspólnej części domu, np. w salonie, w miarę możliwości przy otwartych drzwiach. Masz na sobie strój sportowy. Fizjoterapeuta nie dotyka okolic intymnych i nie prosi, żeby odsłonić ciało poza strojem sportowym.
- W każdej chwili możesz poprosić, żeby przy wizycie był rodzic albo inna dorosła osoba.
- Dbamy o Twój komfort i prywatność. Jeśli coś jest dla Ciebie krępujące, powiedz o tym — możesz poprosić o przerwę albo o obecność rodzica.
- Zdjęcia lub nagrania mogą być zrobione tylko w celu terapii, na przykład żeby pokazać Ci ustawienie łopatek. Potrzebna jest zgoda rodzica, a my najpierw wyjaśniamy Ci, po co to robimy. Nie publikujemy ich.
- Fizjoterapeuta nie kontaktuje się z Tobą przez prywatne komunikatory ani media społecznościowe bez wiedzy i zgody rodzica.
- Informacje o Twoim zdrowiu są poufne.
Gdy coś jest nie tak
Jeśli ktokolwiek — także ktoś z DynRes — zachowa się wobec Ciebie w sposób, który Cię niepokoi, rani albo zawstydza, albo jeśli dzieje Ci się krzywda w innym miejscu, możesz o tym powiedzieć:
- rodzicowi albo innej dorosłej osobie, której ufasz,
- Michałowi Janickiemu — to osoba odpowiedzialna w DynRes za ochronę dzieci i młodzieży: tel. 791 141 092, e-mail kontakt@dynres.pl,
- na Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111 albo na Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka 800 12 12 12 (także czat na 800121212.pl) — bezpłatnie i anonimowo,
- w nagłej sytuacji — na numer alarmowy 112.
Co zrobimy, gdy nam powiesz
Wysłuchamy Cię i potraktujemy poważnie. Nie będziemy Cię obwiniać. Zrobimy, co możemy, żeby Cię chronić: porozmawiamy z Twoim rodzicem lub opiekunem — jeśli to nie on Cię krzywdzi — a gdy trzeba, powiadomimy policję albo sąd. Razem z dorosłymi, którym ufasz, ustalimy, jak Ci pomóc, na przykład z pomocą psychologa albo lekarza.
To, co się stało, nie jest Twoją winą. Dobrze, że o tym mówisz.